Follow:

Afvallen en de diëtiste

Ik zou zo graag terugkomen op het gewicht van 10 jaar geleden, of desnoods dat van 2 jaar geleden. Maar ondanks dat ik veel en veel minder eet, en ik niet minder ben gaan bewegen is het allemaal vruchteloos: ik val niet af. Gelukkig kom ik ook niet meer aan, sinds ik de medicatie voor de trage schildklier braaf slik. Maar kennelijk werkt die schildklier, de overgang en de leeftijd in het algemeen niet zo mee.

De zomerjurkjes van vorig jaar stonden niet zo tof meer, en dankzij de hete zomer kon ik zelfs mijn trouwring niet meer om vanwege te veel vocht vasthouden. Niet leuk! Zelfs mijn bmi is écht te hoog geworden. Hier Moet Iets Aan Gedaan. Dus ik heb me in uiterste wanhoop maar weer bij een diëtiste aangemeld. Na de vakantie.

Ik was overigens erg benieuwd naar mijn gewichtstoename of – afname na de vakantie, waarin ik heel anders heb gegeten dan als ik thuis vrij ben. Ik heb me niet ingehouden. We hadden half pension met heerlijk uitgebreid buffet, we lunchten in de stad en soms de Mac, maar ik heb nauwelijks tussendoortjes genomen en slechts één avond aan de wijn gezeten. Thuis zijn de maaltijden een stuk kariger, maar komen er vaker snacks of koek tussendoor, zeker in de vakantie. En wat blijkt? Voor de weegschaal maakte het allemaal niet uit. Geen grammetje.

Die diëtiste dus maar. De website beloofde nogal wat kennis en ervaring. Ook van bijvoorbeeld die schildklier en prikkelbare darmen (waardoor ik wat terughoudend met melkproducten ben). Ze was vriendelijk, dat is waar. En vast deskundige. Maar uiteindelijk stond ik toch weer buiten met een wat onbevredigd gevoel. Ik heb me voor 50 euro laten vertellen wat ik al wist. Liever mager vlees en niet te veel kaas. Meer groente en minder stroopwafels. Hoewel ik het eigenlijk best goed deed vond ze, zeker op werkdagen. Vaker een ei, een kopje yoghurt extra, geen snacks en koek tussendoor  op de vrije dagen, en extra veel groente. De truc met punten tellen wat betreft ´ongezonde´ tussendoortjes (een lange vinger is 5 punten, een patatje zonder saus 50) en dan maximaal 80 per week, die kende ik nog niet. Misschien is dat een handige tool om op de hoeveelheden te letten. En de tip om het streefgetal aan kilocaloriën in de app die ik altijd al gebruik op 1300 moet zetten. De app adviseerde me 1900 maar verder dan 1600 kom ik zelden.

En nu vraag ik me dus af of dit geen weggegooid geld was, dit advies. Of het gaat helpen. Ik ben wel weer wat meer gefocused misschien, maar veel nieuws heb ik niet geleerd. Niet veel dat ik niet al probeer, de afgelopen jaren. Misschien had ik toch op een wat andere tips gehoopt. Niet de tip om koolhydraatvrij te eten want ik weet zeker dat ik dát niet volhoud. Maar iets voor tussen de oren, een manier om gewoontes te veranderen. Een magisch vervangend ingrediënt. Een kookboek met lekkere gezonde en snel te bereiden gerechten. Ook daar gaat het vaak mis. Ik wil wel, maar lust niet zo veel, en de kinderen en de man zijn al helemaal lastig, zodat ik wel stop met slecht eten maar niet echt tot goed eten kom – zodat ik ‘s avonds als ik ga uitrusten zo’n honger krijg dat ik me te goed ga doen aan de snelle hap uit de voorraadkast. Misschien is het beste om zelf te gaan hardlopen en ondertussen het boodschappen doen en koken over te laten aan een ander. Zijnde niet mijn man en kinderen.

Tips en lekkere makkelijke en gezonde recepten zijn overigens welkom.

Share on
Previous Post

Lees ook