Follow:

Bonusfamiljen – onverwacht leuk

Ik hoorde goede verhalen over de Zweedse serie Bonusfamiljen op Netflix, maar ik dacht niet in de doelgroep te vallen. Ik heb niet zoveel ervaring met samengestelde gezinnen of vechtscheidingen en had geen zin serieus en moeilijk. Toch begon ik er aan, en ik was direct verkocht.

Ten eerste, het is een Zweedse serie. Veel van wat er uit Scandinavië komt op film- en seriegebied is gewoon ontzettend goed, ik houd er in ieder geval wel van (bra!). De onderkoelde humor, de “echte” mensen met al hun goede en zwakke kanten, vaak zeer herkenbaar. (“In Europese series is alles vaak zo LELIJK”, las ik ooit. Gelukkig maar, denk ik dan. Dat opgepoetste schijngedoe, daar kan ik niet zo goed tegen.) Ten tweede, het gaat natuurlijk wel over scheiding en bonusgezinnen, maar vooral ook over allerlei soorten relaties tussen allerlei mensen. Dat is boeiend en ook vaak zeer herkenbaar. En tot slot, het is luchtig met een serieuze ondertoon.

Het verhaal

Bonusfamiljen is een luchtige serie over serieuze problemen. Het stel dat nét na hun scheiding weer verliefd is geworden is hals over kop gaan samenwonen en krijgt daar natuurlijk een “bonusfamilie” bij. Niet alleen komen de kinderen uit het vorige huwelijk om de andere week bij ze wonen, ook hebben ze natuurlijk te maken met ex-en, oma’s en opa’s en partners en wat nog meer. Naast een puberdochter is er een ontzettende braaf slim jongetje van de ene ouder, de andere ouder nam een adhd-ertje mee. De kinderen moeten enorm aan elkaar wennen, de ouders doen hun best om alle kinderen hetzelfde te behandelen maar dat is soms lastig. En dan heb je natuurlijk nog de jaloezie van ex partners. Alleen al het gedoe om een kinderfeestje te plannen met alle volle agenda’s en dwarsliggende ex-en is hilarisch herkenbaar. Ondanks de vele goede bedoelingen zijn al die mensen waar rekening mee gehouden moet worden soms te verschillend, te onhandig in relaties en komt natuurlijk als in een echte slapstick altijd op het meest ongeschikte moment de waarheid boven of komt een opmerking net wat anders over dan bedoeld.

Een terugkerend thema is de sessie bij de relatie-therapeut. Het paar zit dan tegenover een tweetal therapeuten, en vertelt wat ze op hun lever hebben. Zodra ze weg zijn blijken de therapeuten zelf ook twee bijzondere types die al wel jaren samen zijn maar eigenlijk helemaal niet zo goed bij elkaar lijken te passen.

Wat mijn man en ik van Bonusfamiljen vinden

Vaak houden man en ik wel van dezelfde soort series en films. In het geval van Bonusfamiljen is dit echter niet het geval.

Ik geniet ervan. Ik heb in deze serie echt momenten dat ik hardop aan het lachen ben. Mijn man heeft een stukje meegekeken, maar dat was natuurlijk net een stuk waarin serieus en diepgaand werd gepraat over relaties. “Niet om aan te zien”, vond hij en is afgehaakt. Ik zelf zat er echter direct bij aflevering één al helemaal in en ben inmiddels al binge-watchend halverwege seizoen 2 aangeland. Misschien is het wel een beetje een “vrouwenserie” zoals mijn man beweert, maar dan niet op de zoetsappige manier. Ik vind hem top.

Wat denk jij van Bonusfamiljen? Zou je het willen gaan kijken?

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook