Burn-out

Een ervaringsverhaal

Een burn-out? Overspannen? Dat je dat zomaar kan overkomen ontdekte Ronald Nico al op jonge leeftijd. Hier schrijft hij hoe het bij hem begon, hoe hij er uiteindelijk bovenop is gekomen en hoe het zijn leven heeft beïnvloed. Een ervaringsverhaal met een positief einde.

27 jaar was ik. Een burn-out, of overspannen zijn vond ik maar een vreemd gegeven. Ik was altijd keihard aan het werk en ik hield het toch ook vol? Ik zette me voor de volle 100% in voor de werkgever en daar werd ik toch blij van?

Ronald - burnout ervaring
Ronald Nico

Moe was ik, heel erg moe. Elke dag bij het avondeten kon ik bijna mijn ogen niet openhouden en bleef ik onophoudelijk gapen. Ook had ik veel last van hoofdpijn en koude handen en voeten. Iets wat opgelost kan worden met een paar goede nachten slapen dacht ik. Ondertussen zou ik in overleg met mijn werkgever aan extern assessment gaan doen. Hij zag in mij een mooie toekomst en wilde weten of ik mogelijk een geschikte teamleider zou zijn.

Mijn ego werd hierdoor behoorlijk gestreeld en ik ging graag mee in deze denkwijze. In de tussentijd namen mijn lichamelijke en geestelijke klachten toe. Ik voelde me regelmatig duizelig, mijn geheugen holde achteruit en ik kreeg last van hartkloppingen. Wat was er toch aan de hand?

Er was iets aan de hand. Ik moest aan de bel trekken.

De weken vorderde en ik kreeg steeds meer problemen. Ik werd ook sociaal steeds onzekerder. Ik kwam niet meer goed uit mijn woorden en mijn zelfvertrouwen leek te zijn verdwenen. Toen de dag van het assessment naderde wist ik het zeker. Dit kan zo niet langer. Ik durfde het assessment niet eens meer aan met al de bijbehorende mentale tests. Er was iets aan de hand. Ik moest aan de bel trekken.

Mijn werkgever was verbaasd maar gelukkig tegelijkertijd ook begripvol. Ik werd direct naar huis gestuurd en er werd een afspraak gemaakt met de ARBO-arts. De ARBO arts oordeelde dat ik teveel hooi op mijn vork had genomen. Een weekje thuisblijven en dan weer rustig opbouwen was het advies.

Eenmaal thuis ging het echter niet beter. De opgebouwde spanning van de afgelopen weken, maanden en zelfs jaren kwam eruit. Ik kreeg paniekaanvallen en had medicatie nodig om enigszins rustig te worden. Nu ik me niet meer kon verstoppen achter het werk kon ik niet meer wegrennen voor de problemen en kwam alles naar boven. Een burn-out is niet zomaar op te lossen met een weekje rust nemen.

Het is een combinatie geweest van factoren die me anders in het leven hebben doen staan.

Het heeft 1,5 jaar geduurd voordat ik weer in balans was. Ik heb aan mezelf gewerkt via psychologen, mindfulness en therapieën. Wanhopig op zoek naar herstel en uiteindelijk de juiste weg in geslagen. Mensen vragen soms wat nu de oplossing was van mijn problemen. Die vraag is echter moeilijk te beantwoorden.

Het is een combinatie geweest van factoren die me anders in het leven hebben doen staan. Mindfulness heeft me geleerd om rustmomenten te pakken, meer in het ‘nu’ te leven en minder in mijn hoofd. De psychologen hebben me geleerd om mijn denkpatronen kritisch te bekijken en hier bewust een andere draai aan te geven. Via therapieën heb ik mezelf beter leren kennen en ontdekt wat mijn kwetsbare punten zijn.

Ik ben nu iemand die kiest voor zaken die hem energie geven in plaats van status of geld.

Het klinkt cliché, maar deze periode heeft me een ander mens gemaakt. Van iemand die altijd maar doorging en mentale problemen maar softe onzin vond, naar iemand die goed voor zichzelf zorgt en zichzelf ook goed in de gaten houdt. Iemand die kiest voor zaken die hem energie geven in plaats van status of geld. Waarschijnlijk heb ik deze les nodig gehad en had ik zonder de burn-out nooit deze stap kunnen maken. Het klinkt misschien vreemd, maar na een aantal jaren kan ik zeggen. Bedankt voor mijn burn-out!

Ronald Nico is na zijn burn-out een website begonnen rondom het onderwerp stress. Op Stressplein.nl kun je ervaringsverhalen van anderen lezen. Daarnaast vind je er tips en informatie over symptomen en behandelingen.

3 reacties
  1. Naomi zegt

    Heftig ervaringsverhaal. Fijn om te lezen dat er herstel kwam en daarmee ook nieuwe mogelijkheden!

  2. Nicky zegt

    Ik denk altijd dat een burn-out mij niet snel zal overkomen (maar zeg nooit nooit). Ik ben nogal lui aangelegd en totaal niet ambitieus. Ik vind het allemaal snel goed en loop nooit mijn benen onder mijn kont vandaan. Gelukkig, want ik heb bij collega’s gezien hoe heftig het is. Zelfs de meest simpele dingen, kregen ze niet meer voor elkaar. Het schijnt wel een les voor het leven te zijn. Mijn collega is er erg door veranderd. Eigenlijk vind ik haar nu veel leuker.

    1. Saralien zegt

      Ik denk wel dat de een er gevoeliger voor is dan de ander. Ik zelf probeer die les maar vast een beetje mee te leren met mensen die het hebben gehad om de boel voor te zijn 😉 maar je weet het inderdaad nooit.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!