Follow:

Dubbelop

Een koude, natte en donkere maandagochtend in december. Bij het opstaan voelde ik me een heuse bejaarde met ochtendhumeur.  Ook de puberdochter kwam niet heel vrolijk uit bed, wat mij dan weer irriteerde. Net als de man die een half uur onder de douche stond, me voortdurende in de weg stond, en zijn ontbijt met te veel gekraak naar binnen werkte.

Eenmaal iedereen het huis uit, de gordijnen open en het kunstlicht uit, ging het al wat beter. Muziekje aan (Paul McCartney, wat een held, om op zijn ouwe dag een nieuwe cd uit te brengen!) en achter de pc. Mail lezen, blogjes lezen. Ik ga even naar beneden om een kopje thee te halen, en kom langs tal van plekken in huis waar mijn handen gaan jeuken. Voor ik het weet ben ik aan het stoffen, vlekken aan het wegpoetsen, aan het opruimen. Ruimen, meer, meer! Bij elk rommeltje dat ik weggooi voel ik me beter worden. Ik speur in de voorraadkast in de hoop potten of flesjes die over de datum zijn tegen te komen om nóg meer weg te kunnen gooien.

Ah. Dit ken ik. Het is niet zomaar alleen de winterdip, het is ook nog eens hormonaal. Overduidelijk. Een blik op mijn agenda toont dat ik gelijk heb. Het komt er weer aan (voor een overgangster zonder anticonceptie ben ik toch wel bijzonder regelmatig) Ik zie ook een afspraak voor bevolkingsonderzoek-met-uitstrijkje staan. Die zal ik maar even afzeggen. Kan ik mooi vervangen door een middag winkelen. Of met een boek op de bank. Netflixx. Of gewoon helemaal niks….

Maar nu eerst even lekker met mijn allesreiniger in de weer.

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook