Follow:

De Duif

Duif irritatie ongedierte overlast

Leuk he, vogeltjes in je tuin. Ik hang altijd wel een nestkastje op voor de koolmeesjes en de pimpelmeesjes. Ik geniet van mereltjes die mooi zitten te fluiten in de boom voor ons huis de kat helaas ook  en hang overal voederhuisjes met zaadjes en pinda’s op. Zó leuk als daar roodborstjes op af komen!

Van roodborstje naar kauw

Ik discrimineer niet hoor. Alle vogels zijn leuk. Maar toen er bovenop die schattige vogelvoedersilo bedoeld voor kleine vogeltjes opeens twee hele dikke kauwen heen en weer aan te schommelen waren om de zaadjes er met geweld uit te schudden, en er twee dikke duiven op de grond zaten te wachten op de restjes, moest ik me toch even achter de oren krabben.

Die kauwen, die zijn slim, maar ook best erg groot. Ze sjouwen takken mee, hele boomstammen soms, watjes uit de vuilnisbak van de buurvrouw, schelpen ook (waar hálen ze ze vandaan, van die hele grote?) Kennelijk bedoeld voor in hun nest ergens onder het dak van de buren, maar om de een of andere reden valt de helft ervan in mijn tuin. Ik heb een bezem nodig om ‘s ochtends de deur uit te kunnen. Of misschien is het toch ook wel de schuld van de duif.

Duif

Mijn grootste (onzinnige, maar toch) ergernis op het moment. Duif en co.

In eerste instantie begon ik hem te haten toen Duif besloot om ook onder ons dak te willen komen wonen. Gelukkig aan de buitenkant, het dak hangt wat over, maar wel in onze tuin.  Ze zaten al aan het begin van de straat onder de dakpannen, maar rukten langzaam op naar het deel waar wij wonen. Enorme klodders groene, moeilijk af te wassen klodders poep kreeg ik op mijn auto, op mijn terras en pas gewassen ramen.  Gadverdamme. En waar er eerst nog twee duiven waren werden dat er al snel meer. Ik begreep opeens waarom de mensen daar vooraan in de straat ze niet zo leuk vonden.

Duif&co hebben een flink bord voor hun kop, want hoe duidelijk we het ook maken dat we hun nest hier niet willen, ze geven niet op. Wij halen het (onbemande, nog niet van eitjes voorziene) nest weg, zij bouwen het dezelfde dag nog terug. Wij plaatsen strategisch spijkers en kippengaas in de opening, zij gaan er met hun dikke duivenbillen gewoon bovenop zitten. Ik doe vijfhonderdrieendertigduizend keer per dag BOEHIEWAAAHOEO als een hysterische vogelverschrikster en maak wapperende gebaren bij mijn vreemde geluiden. Dan vliegen ze even een stukje op om, als ik weer binnen ben, direct terug te keren met een nieuw takje in de bek. Potver!

nest adelaar

Dit is wel weer schattig, nestje met baby adelaartjes. Hoewel misschien ook niet onder mijn slaapkamerraam.

Hysterische vogelverschrikker

Zoals het wel vaker gaat met dit soort dingen groeien kleine ergernissen tot steeds wanstaltiger onrealistische proporties van haat uit. Ook al zouden ze niet meer poepen, geen nesten meer maken in de omgeving van mijn huis en me een ton smartengeld betalen, ik krijg kortsluiting in mijn brein als ik dat domme geluid van ze hoor: RoeKoeeee! Roekoeeee! ‘s Ochtends vroeg als ik nog in bed lig begint het al. Op mijn dak, ergens. Ik ben er vlákbij maar kan Duif niet zien. Van lieverlee sta ik maar iets vroeger op en ga schoonmaken beneden, dan hoor ik het tenminste niet. De jongste zoon die ook vroeg wakker is weet me altijd wel af te leiden van de duif. Bovendien komt zijn geluidsvolume nog wel over die duif heen. Maar als hij naar school is en ik me op zolder terugtrek achter de pc om geconcentreerd te gaan werken begint het weer. Roekoeeeeee.

“Maar schat, dat is toch gezéllig”, roept man dan, die bij het horen van het geroekoe nostalgische warme herinneringen heeft aan een huis in de stad van zijn jeugd. Ik vind van niet. Ik zou de man bijna aanvliegen om zo’n stomme opmerking. Man zucht diep en biedt mij zijn klappertjespistool aan. Maar nee. Dát gaat me te ver. Het blijft een levend beest. Hij hoeft niet dood, alleen maar te verhuizen (naar de andere kant van het land).  Bovendien zou het Duif 2 en Duif 3 er niet van weerhouden om de nestplek in te nemen en de duivenpopulatie nog wat verder uit te breiden.

Tijd voor de rijdende rechter. Ik als hysterische overgevoelige buurvrouw en Duif als onverstoorbare egoïst die gewoon zijn ding blijft doen. Wordt vast een hilarische uitzending.

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook