Follow:

First dates (ik heb nog nooit…)

First Dates tv programma

Laatst, we keken naar het geweldige First Dates op televisie. En ik merkte tegen dochter op:

Ik heb eigenlijk nog nooit “ge-date”

“Huh? Maar jullie hébben toch wat, pappa en jij, al lang… Hoe zijn jullie dan aan elkaar gekomen?”

Dates of afspraakjes

Ik ben al heel erg lang gelukkig samen met man, de vader van de kinderen, die ik gewoon op het werk heb ontmoet. Daarvoor had ik een langdurige relatie met een jongen die ik heb leren kennen op de tennisbaan. Eerst een beetje kijken, dan een beetje praten, en als je denkt, ja, dat is wel wat, dan spreek je eens wat af. Niet de omgekeerde volgorde dus. Moet je wel de mazzel hebben dat die ander nog vrij is en er open voor staat. Dat is dan natuurlijk wel weer het voordeel van Tinder.

Maar voor mij (ons) dus geen ervaringen met Tinder, geen contactadvertenties ook. Geen blind-dates, geen gearrangeerde ontmoetingen met vrijgezelle kennissen van vriendinnen… Dat is een beetje wat ik onder een date versta. En het First Dates programma bevestigt mij daarin.

First Dates Engeland Nederland

Kennen jullie het programma? Zoals vaak is de oorspronkelijk versie, gemaakt in Engeland Channel 4, beter. Maar ook de Nederlandse versie van NPO BNNVara, elke werkdag om 19.25, is zeer vermakelijk. Er worden twee mensen op blind-date gestuurd in een restaurant. Hoe ongemakkelijk kan dat zijn. Per aflevering zie je zo’n stuk of 5 “stellen”, oud en jong, homo, hetero. Een doorsnee van de samenleving, of althans, dat is de bedoeling. Het begint aan de bar, waar ze elkaar voor het eerst zien. Er wordt voorzichtig wat afgetast, de eerste indruk is gemaakt. Dan gaan ze naar het tafeltje, en verdiepen de gesprekken zich, of wordt het soms een hele lange zit. De een zit het beleefd uit, de ander begint al direct lomp en ongeïnteresseerd te doen, een derde stel probeert er echt wel het maximale uit te halen. Achteraf worden de deelnemers even apart genomen om te horen wát ze nu eigenlijk van elkaar vonden. Aan het einde van het diner is dan altijd (na het gesteggel over de rekening, wat doen we, splitten? of betaalt de man?)  mogen ze tegen elkaar en de camera zeggen of ze nog een keer willen afspreken of dat het hierbij blijft. Heel opvallend is dat de eerste die zijn mening geeft altijd, hoe dan ook, op bijval kan rekenen van zijn date. “Ik dacht precies hetzelfde!” Bij de aftiteling wordt er nog kort in tekst weergegeven of ze die eventuele tweede date nog zijn gaan doen, en hoe het met “de liefde” staat.

Ik vind het een zalig rustmomentje van de dag, tussen avondeten en bedtijd van de jongste in. Soms zit man erbij, of onze dochter. Heerlijk om vanaf de bank met zijn allen hardop je ongezouten mening te geven. Op zowel de personen zelf als op hoe de date verloopt. Bere-genante momenten zitten er soms bij, mensen die elkaar helemaal niet begrijpen, niet bij elkaar passen. Of juist wel.

Emo tv

Het is natuurlijk net zo fout als LoveLetters of OpGoedGeluk, AllyouNeed, BoerZoektVrouw of al die andere emo-tv die zowel mijn man als ik zelfs in onze hele jonge jaren al graag keken. Een programma over ellende, geldproblemen of slepende familieruzies, daar houd ik niet van. Maar dit is lekker luchtig, vrolijk en soms nog romantisch ook. Mensen kijken en afluisteren, niet op een terras maar thuis op de bank. En ze doen er vrijwillig aan mee. Heerlijk.

Zoon en de dates

De jongste zoon had een paar dagen aangezien, ook hoe leuk ik het programma vond.  En slim als hij is, probeerde hij mijn aandacht op zichzelf te vestigen in plaats van op de tv:  “Mama, met wie wil jij een date?” Nou, eh, schatje.. ehmm…  ik houd natuurlijk van blonde jongetjes met blauwe ogen, van een jaar of 9. Een minuut later stond hij er: “Hoi, ik ben Rik! Ik ben uw date!” De ene dag Rik, de volgende dag Philip (spreek uit: pielip), de dag er op een naam die ik vergeten ben. Ze leken uiterlijk sprékend op elkaar. Ook op mijn zoontje trouwens. Maar het karakter en de manier van doen was elke keer weer heel anders. De ene was superaanhankelijk en kon niet stoppen met knuffelen en kussen,  terwijl de ander liever samen met mij een boek wilde lezen of een beetje uhm, apart deed. Talent voor toneelspelen bleken ze allemaal te hebben…

En het wordt…

Aan het einde van de week mocht ik kiezen wie ik zou houden. Naast mijn eigen zoon, die bleef gewoon. Ik ben een beetje bang voor een gespleten persoonlijkheid, maar ik heb toch dat jongetje maar gekozen dat ik zonder commentaar kusjes mocht geven en op schoot kon trekken, dat mag van mijn eigen zoon namelijk nooit 🙂

Share on
Previous Post Next Post

You may also like