Follow:

Gastblog Anne: social media en internet

Anne blogt op Satur9’s world, ik volg haar een jaartje nu, denk ik. Zij woont in België, ik in Nederland. En er zijn vast nog veel meer verschillen tussen ons, maar op de een of andere manier herken ik altijd wel heel veel in haar blogs. Superleuk dus dat ze een gastblog wil schrijven voor Saralien. 

Ik ben Anne, ik woon in Gent (België) samen met Meneertje Mertens en onze plusdochter Lies. Drie andere kinderen zijn het huis al uit, en we zijn grootouders van de twee schattigste kleindochters van de hele wereld. Ik blog al sedert 2006 op Satur9’s World, ben op zoek naar wat ik wil met mijn leven, en aan het werken om een webshop op te starten.

Computers, internet en social media

Nogal wat van mijn leeftijdgenoten hebben weinig met computers en het internet. Of met computers. “Nee jong, daar ben ik niet goed in”. “Doe mij maar een echte conversatie”. Het gaat soms heel ver. Zo had ik onlangs tijdens mijn outplacement-procedure een workshop social media en solliciteren, en daar waren er meteen al die de oorlog verklaarden aan het internet en social media. Gevaarlijk! Asociaal! Geestdodend! Tijdverlies! Ik vroeg me af wat die mensen daar eigenlijk zaten te doen.

Dan word ik een beetje tegendraads, en verklaar ik openlijk mijn liefde aan het internet en social media. Want ondanks de gekende nadelen, hoef je het kind heus niet met het badwater weg te gooien. Het internet en de social media kunnen zo’n zegen zijn. En dan word ik “jij die toch zo’n voorstander bent van die social media?” Yep, that’s me folks.

Want het is inderdaad wel zo dat ik me te pletter erger aan het geroep op de social media. Vierkant tegen milieumaatregelen, verkeersplannen, vluchtelingen, migranten, noem maar op. Vaak zijn het mensen van mijn generatie, jammer genoeg, vijftigers, zij die mei 68 meemaakten vanuit de wieg. Puur racisme en blinde haat. Zitten toeteren vanop verder lege accounts. Extreemrechts gedachtengoed verdedigen. Want ja, nu hebben ze een publiek. Vroeger konden ze hun mening verkondigen aan vijf man en een paardenkop aan de toog, nu hebben ze een potentieel veel groter geïnteresseerd publiek via Facebook en Twitter. En er is altijd wel iemand die ze op de kast kunnen jagen met hun onzin en die de discussie wil aangaan. Discussie die je toch niet kan winnen, want ze zijn zo glad als een aal, en kan je alleen maar verzuchten dat Godwin’s Law nog steeds van kracht is. De stoottroepen van trollen op het internet slijpen hun vaardigheden en messen al van in de tijd van usenet, ze hebben lang kunnen perfectioneren.

Vroeger moest je de nog moeite doen een brief te schrijven, het adres op te zoeken van de krant, een enveloppe te zoeken, adressen erop schrijven, een postzegel erop plakken en dan nog naar de brievenbus te gaan, om je mening eventueel, eventueel! gepubliceerd te zien in een krant. Nu rikketikketik je snel even wat onzin bij elkaar, klikt op Verzenden en hoppakee, iedereen kan jouw ongefundeerde onzin lezen. Makkelijk toch?

Ik denk dat ik die manier van vroeger, die wat meer moeite en denkwerk vroeg, net toch dat beetje beter vind.

Maar.

MAAR!

Is daarom dat hele internet en alle social media erbij slecht? The root of all evil? Nope, surely not.

Het internet bracht me al heel veel liefde. Meneertje Mertens en ik, zonder het internet hadden we elkaar niet ontmoet. Neen, niet via een dating site (waar ook niks mis mee zou geweest zijn), maar via de klantenorganisatie van een telecomoperator. Ja, lach maar, het leven kan vreemde wendingen nemen.

Heel veel muziekvriendjes en –vriendinnetjes leerde ik kennen via het internet. Via de voorgangers van de social media. Een mailing list, websites. Ja, ik ben een ouwe doos, en ik heb het allemaal meegemaakt. De piep-piep-knor inbelmodems. Uren had je nodig om iets te downloaden. Usenet. IRC. Mailing lists. Fora. Ik denk er toch met een heel klein beetje we

emoed aan terug.

Veel van die dingen zijn ten onder gegaan aan Facebook en Co. Maar ik zie de laatste jaren veel van de mensen van toen stilletjesaan ook opduiken op allerlei social media, en de banden die vroeger gesmeed werden, blijven bestaan.

Het internet en de social media zijn, wat mij betreft, wat je er zelf van maakt. Gebruik ze met gezond verstand. Klik niet ondoordacht op alles wat je tegenkomt. Reageer niet op elk bericht waar je het niet mee eens bent. Denk aan de mama van Stamper: als je niets leuks te zeggen hebt, zeg dan beter helemaal niets. De regels die je je kinderen probeert bij te brengen, gelden ook voor mensen van onze leeftijd. Voor iedereen, eigenlijk.

Bedankt, Anne! En voor wie meer wil lezen: abonneer je snel op Satur9’s World!

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook