Generatiekloofje

O My God, zoals mijn dochter zegt, of misschien moet ik zeggen, zoals ze zei, want tegen de tijd dat ik door heb wat een beetje populair is is het meestal al weer uit. O My God, ik ben 50 en ik heb enorm last van een generatiekloof.

Niet dat ik het niet leuk vind om om te gaan met dames van 30, van 20. Mensen die lekker aan het werk zijn, kleine kinderen hebben, midden in het leven staan en nog een beetje lekker fysiek bezig ook. Heerlijk. Pubers ook trouwens, ik moet erg lachen om de snelle slimme puberhumor. Mijn eigen kinderen zijn sowieso de leukste van de wereld.

Maar soms valt het op. Meestal bij mensen die ik niet zo goed ken, kom ik op de tennisbaan ineens een dertiger tegen die hele andere normen en waarden blijkt te hebben dan ik. Ik ben tolerant, vind veel goed. Dus ook dat zij hun eigen mening hebben. Maar juist dát valt me dan zo zwaar, dat die dertiger opeens heel erg streng doet over bedtijden van de kinderen, over gezond eten. Het milieu en over het nemen van één biertje bij het autorijden. Eigenlijk juist dat. Veel jongeren zijn opeens zo streng en volgens de regels. Waar is de tolerantie gebleven? Een béétje fout mag toch ook wel eens? Op zijn tijd? Zolang je weet wat je doet en waarom?

En dan hoor ik opeens een nummer waar ik helemaal blij van word. Iets uit de jaren 80, of 90. Herkenning.  Voor mijn generatie dan. Zo blij als mijn leeftijdsgenoten worden van de top2000 aller tijden en alle muziek en verhalen die daarbij horen, daar snapt geen twintiger of dertiger iets van. En God wat voel ik me dan oud. En vooral, wat mis ik dan mensen die er net zo over denken.

Hoewel ik best een paar hele leuke vrienden en familie heb, mis ik mijn vriendjes van ooit. Ze zijn geëmigreerd, verhuisd, dood. Ook zelf zijn we verhuisd, en na het vacuüm waar je als ouder met kleine kinderen toch vanzelf in terecht komt is er ook een aantal (die zonder kinderen van dezelfde leeftijd) zomaar uit het zicht verdwenen.

Het vinden van nieuwe vrienden daarentegen is niet zo makkelijk. Al ben ik volgens mij een stuk sociaal vaardiger dan voorheen, ik ben ook kritischer dan ooit. En een leuke kennis is niet zomaar een vriend. De “jongeren” begrijpen soms helemaal niets van wat wij “oudjes” bijzonder vonden aan de Simple Minds, Live Aid of wat dan ook in de jaren 80 of 90. Herkennen niets. Veel mensen van mijn eigen leeftijd of ouder zijn ouwe zeikers geworden die klagen over het nu,  hun kwaaltjes. In een hele andere levensfase zitten dan wij (geen enkel begrip meer hebben voor het feit dat wij kinderen nog wél leuk vinden) en alleen nog maar willen fietsen op de Veluwe in bijpassende anwb-regenpakken. De een is te egocentrisch, de ander te zweverig. Vind ik.

Zoals ik al zei, ik ben te kritisch geworden. En zij misschien ook wel.

Herkenbaar?

8 reacties
  1. Naomi zegt

    Kuch, voor een dertiger herkenbaar, vanaf de andere kant, o het zo maar te zeggen. Wij zeggen thuis als er ‘ouderwetse’ nummers op de radio komen: “Nooit van gehoord, weer zo’n echt ma-nummer, die kan ‘m waarschijnlijk meezingen.” 😉 En verder heb ik een beetje de indruk dat de ‘ouders van nu’ wat minder los zijn dan de ouders van twintig jaar geleden. Misschien om zich staande te kunnen houden in een heel erg snelle wereld?

    1. Saralien zegt

      Haha, ja leuk om te horen dat het andersom waarschijnlijk net zo is.

      Overigens heb ik hier ook al wel eens iets geschreven waarin ik beweer dat leeftijd niet uitmaakt, en dat ik soms juist beter met de student overweg kan dan met 50-er, dat leeftijd/generatie kennelijk niet het enige criterium is.

  2. nicole zegt

    Over de dingen die je noemt zoals rijden met een biertje op ben ik eigenlijk net zo streng als de dertigers… LOL. Blijk ik ineens jeugdig als bijna 50-er : ))

  3. Rietepietz zegt

    drinken en rijden gaan niet samen, je kunt wel zien dat ik zelfs al ruim dubbel over de dertig ben, maar kinderen vind ik nog steeds leuk, van welke leeftijd dan ook. ( de mijne zijn vijftigers;-) )

  4. N zegt

    Ik denk dat je gelijk hebt dat sommige dingen opeens ‘not-done’ zijn geworden. Zoals topless zonnen, dat wordt niet veel meer gedaan. Borstvoeding in het openbaar wordt (soms) ook moeilijk over gedaan. Het lijkt wel of de jongere generatie strenger is geworden? Meer van de normen en waarden, regeltjes? Ik weet het niet precies…

  5. Mrs. T. zegt

    Mwah, een beetje. Ik denk dat iedere tijd en leeftijd zijn charme heeft. En ook zijn niet toffe kanten.

    Zullen we weer een potje wf’en?

  6. Villasappho zegt

    Nou voel ik me totaal niet aangesproken als je het over dertigers hebt. Ik heb nooit bij mn eigen leeftijd gepast maar dat brave mis ik hier hoor. Ze zuipen hier en stappen in de auto van 15 tot 85 en ouder. Ik heb weinig vrienden en vind het prima zo. Ik vind kinderen leuk maar wil ze niet en heb er ook niet per se iets mee. En dat is lastig als de hele generatie alleen bezig is met telefoons, netflix en kinderen. Overbuurmeisje zei dat ik oudjong was. Ik denk dat ze gelijk heeft. En ik ben dol op de top 2000, Live Aid had ik bij willen zijn en ik wil ook over de Veluwe fietsen maar niet in de regen en zeker niet in matchende fiets met mn vriend. Die is overigens van jouw generatie.

  7. Anita Willems zegt

    Je maakt me aan het lachen 🙂
    Als ik luister naar dertigers dan hoor ik nog steeds mensen die bezig zijn met vergaren van spullen, reizen en hypotheken en carrières. Zo praatten echtgenoot en ik ooit ook. Jak!
    Nu denk ik: o wat naïef! Ik zou ze willen overladen met waarschuwingen en goeie adviezen, maar ik realiseer me dan dat het blijkbaar bij de leeftijd hoort. Nou ja, scheelt dat ik hierdoor mij mijn eigen fouten niet meer zo kwalijk neem.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!