Het lege nest syndroom

Als je kind het huis uit gaat, hoe gaat het dan met jou?

Kinderen op kamers en uit het ouderlijk huis, elke ouder heeft hier zo zijn eigen ideeën over. De één denkt misschien ‘ga maar kind, de wijde wereld in’,  de ander moet er nog even niet aan denken. Natuurlijk heb je in de afgelopen jaren vaak verlangd naar rust en heb je je kinderen op momenten wel eens achter het behang willen plakken, maar als het zover is dat je echt alleen thuis achterblijft is het misschien toch wel even slikken.

Kind uit huis: emotioneel loslaten

Het moment dat een kind uit huis gaat is niet alleen praktisch gezien een hele grote verandering, maar vaak ook emotioneel. Hoewel het kind meestal laaiend enthousiast is en niet kan wachten om deze stap te nemen, ervaart een ouder hele andere gevoelens.

Ouders kunnen last krijgen van het lege nest syndroom (empty nest syndrom). Allereerst ontstaat dan het fysieke gemis, waarbij een ouder de vanzelfsprekende aanwezigheid en gezelligheid van het kind mist. De ouder moet leren leven met het feit minder betrokken te zijn bij het leven van zijn of haar kind. Daarnaast krijgen sommige ouders ook een nutteloos gevoel. Het kan lastig zijn om een invulling vinden voor de tijd die normaal gesproken altijd aan de kinderen werd besteed.

Help je kind het huis uit gaan

In eerste instantie is het goed om er daadwerkelijk stil bij te staan dat het kind uit huis gaat. Dat is wellicht confronterend, maar dat besef maakt het in de toekomst wel makkelijker. Zo’n verhuizing gaat vaak samen met veel hectiek en stress, waarbij de ouders een helpende hand bieden bij het klaarmaken van de nieuwe woning van het kind en de praktische zaken als het kind op kamers gaat . Zorg juist in deze periode voor rust en reflectie en geniet van de alledaagse dingen met je kind. Zo zal de klap in de daaropvolgende periode van rust minder hard aankomen.

Zoek nieuwe bezigheden

Om goed om te gaan met het gemis van het kind en de leegheid in huis is het belangrijk om de focus te verleggen en ook het leven buiten het gezin wat verder uit te bouwen. Meer werken, vrijwilligerswerk misschien, een nieuwe hobby… makkelijk gezegd dan gedaan soms, maar het vergroot je eigen persoonlijke wereld en vult de tijd. De één heeft behoefte aan het opnieuw vullen van het nest, door bijvoorbeeld een hond of oppaskind, en de ander haalt voldoening uit een privé-activiteit, zoals sporten of reizen.

Blijf betrokken

Het zal even zoeken zijn naar hoe de ‘nieuwe’ relatie tussen ouder en kind zich ontwikkelt nadat het kind is uitgevlogen, maar blijf vooral betrokken. Besef dat je kind een nieuwe wereld is ingestapt en wellicht wat minder van zich zal laten horen, maar hij of zij kan het nog steeds waarderen als je aandacht geeft en interesse toont in hem of haar. Ga ook vooral gezellig bij jouw zoon of dochter op bezoek en leer de nieuwe omgeving van jouw kind kennen. Laat het van tevoren wel even weten als je langs wil gaan, want weinig studenten zullen onverwachts bezoek van de ouders echt op prijs stellen. Een vaste dag voor familie of juist spontane telefoontjes, maak bespreekbaar wat ieder van jullie prettig vindt in deze nieuwe situatie.

Ouderlijk huis blijft een veilige haven

Niet elk kind zal het (willen) toegeven, maar er zullen nog genoeg momenten komen dat het kind de steun van een ouder nodig heeft. Maak duidelijk dat zijn of haar ouderlijk huis nog steeds een veilige haven is en daar altijd terecht kan. Maak ook afspraken, bijvoorbeeld over geldzaken. Het verschilt natuurlijk per kind,  niet iedereen is direct klaar om direct alle verantwoordelijkheden op zich te nemen. Het financiële deel is natuurlijk het minst interessant, daarom kan het helpen om samen een begroting te maken met de verwachte inkomsten en kosten. Spreek af hoeveel je elke maand bijdraagt aan de studie van je kind en check ook zeker de verzekeringen. Als ze eenmaal 18 jaar zijn dan zullen de zorgkosten en premies veranderen.

Wees trots op elkaar

De uitdrukking ‘de tijd heelt alle wonden’ is vaak ook wel van toepassing bij het uitvliegen van kinderen. Als elk gezinslid weer z’n draai heeft gevonden in de hernieuwde situatie dan ontstaat er vaak ook ruimte voor rust én voor trots. Wees trots op je kind, dat het op zijn eigen benen staat, maar wees bovenal ook trots op jezelf en je partner. Het doel van ouders zijn is toch wel om kinderen zelfstandig te maken en nu blijkt maar weer dat dat (samen) is gelukt. Gun jezelf om te genieten van alles waar je de afgelopen jaar geen tijd voor hebt gehad en vergeet vooral niet dat je áltijd ouder zal blijven… Vanaf nu alleen met wat minder taken en verplichtingen, stiekem ook wel een fijn idee toch?

Zie jij er erg tegenop, of vind je het allemaal maar fijn? En als je kinderen al uit huis zijn, wat zijn jouw ervaringen?

6 reacties
  1. Rietepietz zegt

    Mijn kinderen zijn inderdaad al heel lang het huis uit en lege nestsyndroom ken ik alleen “van horen zeggen”. Jonge getrouwd, jong kinderen , waar mensen zich vaak bij afvroegen of ik niet heel veel gemist had. In mijn gevoel niet dus want een jonge moeder zijn was fijn en wilde ik altijd al. We aren dus nog jong toen de kinderen de deur uit gingen, tijd genoeg om van alles te gaan doen waar we vroeger vrijwillig afstand van deden en daar was ook geld voor omdat we ondertussen meer verdienden,,, en toen weer jong oma wat ook prachtig was.

  2. Naomi zegt

    Het lijkt me voor ouders een behoorlijke overgang, zéker als de laatste het huis uit gaat. Aan de andere kant ken ik ook mensen die het stiekem wel lekker vinden at ze een stukje ‘vrijheid’ krijgen als de kinderen uit huis zijn. En gelukkig geld: wel uit het huis, niet uit het hart;).

  3. nicole zegt

    Het viel mij enorm mee. Mijn dochter ging naar China en toen het daar goed met haar ging, gaf het voor mij een boel ruimte. Inmiddels is ze weer terug, en heb ik toch weer kinderen thuis.

    Maar op basis van die ervaring, ben ik niet bang voor een leeg nest.

  4. Nicky zegt

    Waar ik moeite mee had toen mijn dochter pas het huis uit was, was haar veiligheid. Ik kon niet meer checken of ze veilig thuis kwam. Ze was 17, haar OV werkte nog niet en ze fietste doodleuk ‘s avond van de Bijlmer in Amsterdam naar haar kamer in Amstelveen. Tien jaar geleden inmiddels; dus ze had geen internet op haar telefoon. Ik checkte haar Facebook altijd. Als ik zag dat ze iets geliket had, wist ik dat ze veilig thuis was.

    1. Saralien zegt

      O dat kan ik me zo voorstellen…. loslaten is moeilijk.

  5. Jeanette zegt

    2 van de 3 zijn hier uitgevlogen en geen lege nest gevoel gehad. Misschien als zoon binnenkort ook vertrekt? Maar ik denk eigenlijk niet dat ik dan last van dat gevoel ga krijgen. Ik vind het een natuurlijk proces, en alleen maar fijn als ze min of meer op eigen benen kunnen staan 🙂

    Bij de 2 meiden in het begin nog wel appjes gehad over….Mam hoe moet dit, en hoe deed jij dat, maar verder redden ze zich prima.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!