Als je zoon ontbijt voor je klaarmaakt…

“Mama, ik maak ontbijt voor jou, deze keer”. Kijk, dát is nog eens lief. Elke dag zet ik ‘s ochtends twee bakjes voor ons neer: cornflakes met melk voor de 11 jarige en yoghurt voor mij.

Het is zondagochtend en ik heb mijn ogen nog niet goed open. Ik hang wat op de bank. Geen zin nog om te bewegen, maar iets eten is een prima idee.

Of ik yoghurt wil, klinkt het uit de keuken. Ik wil al bijna toestemmen tot ik ineens besef dat ik enorm veel zin heb in warme havermout. Zo’n zakje, melk erbij, in de magnetron, klaar is kees. Maar zoon heet geen Kees en havermout, dat kent hij niet. Maar zijn juf op school zou dit zien als een leerzame les in zelfstandigheid, dus ik blijf bij mijn verzoek. Ik coach hem er wel doorheen, vanaf mijn luie couch.

Pak een Grote Mok! Heeft hij gevonden. Check. Zoek het pak havermout, in het hoge keukenkastje. Welk kastje? De rechter. Hij heeft iets gevonden. Welke van de drie? (Drie? Huh?) Het maakt niet uit, schat, roep ik dus maar terug. In dat pak zitten losse zakjes havermout, je mag er een openscheuren en in de mok doen. Hij gaat aan de slag.

Hé mama, dat is gek, in dat zakje zit nóg een zakje! Moet die ook open?

Op dat moment heb ik mijn twijfels of het goed gaat komen met mijn warme mok havermout en ik sleep mezelf dan toch maar naar de keuken. Zoon staat met een pak earl grey thee in zijn ene hand en een theezakje in de andere. Het zakje is nog net niet leeggeschud in mijn mok.

Dank schat. Volgende keer eerst even lezen wat er op het pak staat hè. (Maar jij zei dat het niet uitmaakte welk pak ik koos…)

5 reacties
  1. MultiVroon zegt

    Hihi

  2. Naomi zegt

    Haha, heerlijk dit! Ben ook wel benieuwd hoe het was geworden als hij verder was gegaan;).

  3. Sandra zegt

    Hihi, nou ja hij bedoelde het goed

  4. Mrs. T. zegt

    Hahahaha, heerlijk!

  5. Nicky zegt

    Hahaha! Geweldig! Maar toch heel lief van hem.
    Mijn dochter maakte vroeger wel eens ontbijt voor me. Met thee erbij. ‘Met warm water uit de kraan, mama. Want ik mag van jou niet met de waterkoker’….. Gatverdamme. Maar opdrinken, hè? Helemaal. Je moet wel.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!