Follow:

Welke klusjes ik graag doorschuif naar de man des huizes

Er is in de loop van de jaren dat we samen zijn een soort taakverdeling ontstaan. Ik heb geen hekel aan wassen (met de wasmachine en droger, haha) en strijken, maar wel aan stapels was en te weinig kleding in mijn kast, dus ben ik thuis Hoofd Schone Kleding. Hij is Hoofd Netwerkbeheer en Techniek. Hoewel we beiden af en toe koken, mag ik over het algemeen de keuken opruimen en aanrecht schoonmaken. De kinderen helpen tegenwoordig met tafeldekken en afruimen, en met een beetje goed schoolrooster ook nog vaatwasser in- en uitruimen.

Op de een of andere manier is het zo gegroeid, en doe je sneller de dingen waar je het meeste nut van inziet, het beste in bent, of die je partner graag aan je doorschuift…

Welke taken laat ik graag aan mijn partner over?

  • Banden plakken. Ik was misschien een verwend kind, met een vader die voor de hele familie en omgeving banden plakte en fietsen repareerde. Met kleine afstand naar de middelbare school en vaker de bus naar de uni dan de fiets. Geluk dat áls ik dan onderweg was er nooit iets stuk ging. Een vriendje waarbij ik achterop mocht zitten.En nu, há, een man die dat kan. Oók voor de kinderen. Ik vind dan wel weer dat de kinderen mee moeten naar de schuur om te leren hoe ze banden kunnen plakken… 🙂

 

  • In dezelfde categorie: lampjes indraaien, spijkers in de muur slaan, schilderijen ophangen. Misschien dat ik het zóu kunnen leren. Maar die behoefte voel ik nu totaal niet.

 

  • Alles met stopcontacten, electriciteit, alles wat enig technisch inzicht vergt… daar heb ik wel een blink vlek zitten geloof ik.

 

  • De schuur opruimen. Al was het maar omdat het grootste deel van de spullen daar van hem is. (Wat moet een meisje als ik met een schroefboor of takkenversnipperaar, laat staan die duizenden potjes met moertjes en boutjes waarvan ik geen idee heb wat ik er mee moet?)

 

  • De vuilniszak buitenzetten. O nee. Dat deed hij toen hij klein was bij zijn moeder thuis. En toen ik meestal, toen we samen waren. Nu is oudste zoon Hoofd Klikobeheer. Wel altijd even helpen herinneren op de juiste avond. Anders kunnen we een week extra van het vuil genieten.

 

  • Social talk tegen mensen waar ik niet zo goed mee weet hoe er mee om te gaan. Hij krijgt de mensen met een iq onder de 65, dronken agressievelingen of irritante tantes nog wel mee in het gesprek. En durft met meer bravoure maar minder schoolkennis van de grammatica dan ik gewoon Frans tegen de Fransen en Duits tegen de Duitsers te praten.

 

  • De bomen snoeien. Een dag per jaar trekt hij er als een echte kerel met enorme houtzaag op uit om de platanen te onthoofden. Alle dikke takken af. Ik ben altijd goed voor het opruimen van de blaadjes en de kleine takjes de rest van het jaar.

 

  • Verven van muren en grote oppervlakken, het plafond sausen. Ik mag de plintjes en de deurpostjes doen.

 

  • Afdingen. Ik sta er altijd wat gegeneerd bij, op vakantie. Aan de andere kant, een lagere prijs voor je nieuwe auto krijgen bij de dealer is toch wel prettig.

 

  • Autorijden. Ik kan prima autorijden en heb er meestal geen hekel aan. Maar ik sta mijn plaats graag af als we moeten file-parkeren tegen een heuvel op Tenerife, in de binnenstad van Parijs of Napels rijden of de Duitsers me op hun snelwegen met 200 km snelheidsverschil aan het inhalen zijn. In tegenstelling tot mijn man kan ik prima ontspannen op de bijrijdersstoel en sluit ik graag even mijn oogjes (kan ook struisvogelgedrag zijn natuurlijk, maar over het algemeen vertrouw ik op zijn stuurmanskunsten).

 

  • De hypotheekberekeningen doen. Ik krijg het altijd Spaans benauwd als het over mijn financiën gaat, bang een regeltje aftrek of rente of iets te missen of verkeerd te doen. Hij is er een held in. Heeft al een paar keer de bank gewezen op een fout in hun berekening waardoor we (na een tijdje…) excuses en geld terug kregen.

 

  • Kleine medische handelingen bij de familie. Hoewel de verpleging van de kids dan weer op mij neerkomt, is hij van het verwijderen van splinters en het diagnosticeren en verzorgen van diepe sneeën. De officiële lezing is dat hij – gezegend met bijziendheid – zonder bril meer dan uitstekend van dichtbij kan kijken en ik tegenwoordig aan de leesbril ben. Maar eigenlijk houd hij zijn hoofd koel en begin ik al te bibberen als ik zie dat mijn kind een schaafwond heeft opgelopen…

 

Net als de kat kan ik overigens toch veel meer zelfs als hij niet thuis is, maar gelukkig heeft hij geen webcam aangezet om me daar op te betrappen.

Hoe is dat bij jullie thuis? Welke klusjes laat je liever aan anderen over?

Share on
Previous Post Next Post