Follow:

Koekkruimels en kattenhaar

weggeven

Geefmaand November, een clubmensen die elkaar inspireert om in november elke dag iets belangeloos te geven. Dat kan natuurlijk zo groot en zo klein zijn als je zelf wilt, kosteloos of heel duur. Het gaat om het idee dat je er bij stil staat en jezelf uitdaagt de medemens blij te maken met iets van jezelf. Ik vind het een mooi initiatief en ik volg ze. Al ben ik eerlijk gezegd te lui om er dan ook elke dag aan mee te doen en daar dan ook nog verslag van uit te brengen.

Kleine dingen geven

Ik vind het wel leuk om te geven. Van een kleine bijdrage aan de collecte tot een complimentje of een glimlach voor een vreemde (soms zelf voor een bekende 🙂  of gewoon even helpen waar ik kan. Spullen die ik niet gebruik geef ik graag aan iemand die er wel wat aan heeft: speelgoed aan school,  kleding in de goede-doelen-zak of aan familie, speelgoed of spullen aan de Emmaus, voor tweedehandsboeken is er overal wel verzamelplek, school, huisarts of soms zo’n minibiebkastje langs de kant van de weg. In het kader van mij kost het niets of bijna niets, en een ander wordt er blij van.

Waarom ik soms geen zin meer heb te doneren

Maar soms, soms…. wordt het je wel wat tegen gemaakt.

Toen we toe waren aan nieuwe banken en we de oude weg moesten belden we de lokale inzamelaar voor het goede doel. Maar dat ging niet zomaar. Twee mannetjes, zelf te vies om aan te pakken en niet behept met enige kennis van beleefdheidsnormen of communicatieve vaardigheden keken eens naar onze drie banken. Voelden wat, duwden wat, mopperden wat en gingen het bijna accepteren. Tot één van beide wat vlekjes zag op de stof (van de uitwasbare hoezen). “Motten we niet.”

Marktplaats dan maar. De studenten dachten er anders over. Drie keurige meisjes kregen we over de vloer, binnen en dag waren we van alle drie de banken verlost, en kregen we nog een paar euro en een taart terug. We kregen nog een mail van één van de dames: hij was dan wel niet nieuw, maar zag er nog prima uit en zat lekker, koste niets en ze was er heel blij mee. Ik weet wat ik met mijn volgende bank doe, mocht ik hem kwijt willen.

Tweedehands winterjassen

Zeer recent kwam ik een actie tegen waarbij je winterjassen kunt doneren voor vluchtelingen. Leuk, dacht ik. Hier groeien de kinderen hard, dus is er altijd wel een jas die overbodig is. En ik dook al bijna de kinderkledingkasten in.

Maar eenmaal de spelregels goed doorgelezen te hebben bedacht ik me. Ze moesten schoon zijn en niet kapot. Dat snap ik, een vod, daar schieten ze niets mee op, en even wassen voor de volgende eigenaar er in kan is ook geen gek idee. Maar, zo las ik, het was niet de bedoeling dat er zomaar koekkruimels in de zakken zouden zitten, of kattenharen op de kraag. En ze moesten modern zijn. “Dat ze gevlucht zijn en niets meer hebben wil niet zeggen dat ze zomaar iets aantrekken alleen omdat het warm is!” Er stond nog net niet dat ze alleen nieuwe merkjassen nieuw in plastic accepteerden, maar dat was wel een beetje hoe de tekst op mij overkwam.

Dus ik heb de jas van mijn oudste nog eens bekeken. Die heb ik een paar jaar terug gekocht bij de WE, geloof ik. De rits werkt (dat is al meer dan je van mijn eigen jas kunt zeggen), er zitten geen gaten en geen noemenswaardige vlekken in. Hij mag een keer door de wasmachine, maar als er dan nog een verdwaalde kattenhaar op zit of een koekkruimel in de zak, is dat geen enkel probleem. Ik weet zeker dat de jongste dat zelf binnen een dag ook weer voor elkaar heeft. Het is geen merkjas, en ook niet van de mode van dit jaar, maar hij past en is warm en lekker neutraal donkerblauw en zoon twee is er blij mee.

Disclaimer

Ik begrijp ze wel hoor, de dames van de inzameling. Dat ze geen echte troep willen, geen tijd hebben om te sorteren en uiteindelijk ook nog langs de voddenboer moeten voor die jas met koekkruimels. Maar met dit soort teksten strijk je mij wel tegen de haren in. Ik ga niet eens de moeite nemen de jas te brengen en maar af te wachten of men hem goed genoeg vindt.

Van mijn zoontje weet ik het in ieder geval zeker. Hij is er blij mee.

Share on
Previous Post Next Post

You may also like

2 Comments

  • Reply Rietepietz

    Ik denk dat het ook meer voldoening geeft als je kunt zien wie je er blij mee maakt.

    november 8, 2018 at 2:52 pm
  • Reply villasappho

    Ik denk vooral dat ze blij moeten zijn met wat ze krijgen.

    november 9, 2018 at 3:10 pm
  • Leave a Reply