Leren naaien met de machine – unboxing

Mijn oma kon geweldig naaien, mijn moeder is een echte naaister en mijn naaimachine staat nog steeds te wachten tot ik mijn eerste steekjes ga doen… Toch komt het goed. Ooit. Een blogje over hoe het zo heeft kunnen komen en hoe nu verder.  

De Singer van mijn oma

Mijn oma, die kon toveren met een naaimachine (de Singer, zie plaatje in de kop). Ze hield enorm van mooie, moderne kleding en er goed uitzien, maar leefde in een tijd zonder al die veel te goedkope kledingzaakjes waar mijn dochter en haar vriendinnen nu graag shoppen. Daarbij was het geen vetpot, een gezin met 8 kinderen en niet altijd werk voor opa in de crisistijd en de oorlog. Ze had gelukkig wel een naaimachine en een enorm improvisatietalent en was superhandig. Met een lapje stof – of ook wel eens een gevonden parachute – maakte ze toch de leukste kleding voor zichzelf en de familie. Ze was creatief en hield niet van saai. Het zag er dus wel eens nét even wat anders uit dan de rest van de leeftijdsgenoten droegen. Die creativiteit werd overigens door haar kinderen vooral jaren ná de puber-leeftijd gewaardeerd…

Naaister en coupeuse

Mijn moeder kreeg het naaien natuurlijk met de paplepel ingegoten. Zij kon supernetjes naaien, heeft zelfs nog voordat ze ging trouwen een betaalde baan gehad als naaister en coupeuse. (Als je eenmaal getrouwd bent is het natuurlijk not done om een baan te hebben, ook al zou het geld welkom zijn geweest. Ze naaide daarna alleen nog voor de familie en als vrijwilliger voor school of vriendelijk vragende buren.)

Kleding maken of kopen

Oma naaide door tot ze in het bejaardentehuis zat. De jurken in de winkel waren inmiddels wel betaalbaar, maar toch lang niet zo naar haar zin als dat ze ze zelf maakte. Ik zie haar nog zitten, achter die naaimachine. Ze maakte ook nog wel eens een jurkje voor mij, toen ik een kind was. Een nachtjapon of carnavalskleding. De bruidsjurk van mijn zus. Maar in de 80-er jaren, toen ik een puber was, had ik natuurlijk geen zin in zelfgemaakte kleding en kocht lekker bij eh… hoe heten die winkels van toen ook allemaal weer. Spijkerbroeken en t-shirts.

Mijn moeder was er altijd om zoomen in broeken te naaien, jurkjes in te nemen of uit te leggen, gordijnen te naaien en tot voor twee jaar terug nog om de insignes op de scoutingblouse van mijn zoon te naaien. Helaas ziet ze tegenwoordig veel te weinig en bibbert ze te hard, ik durf het in ieder geval niet meer te vragen.

Haken, breien, borduren maar eh…

Mijn oma en mijn moeder hebben mij geleerd te breien, te haken, te borduren. In tegenstelling tot mijn oudere zussen vond ik dat leuk en kreeg ik het ook wel redelijk makkelijk voor elkaar. Ik maakte spulletjes voor mijn barbies, later truien voor mezelf. Merklappen heb ik geborduurd, nota bene. Mijn verkering vond het wat bijzonder, zijn moeder was lyrisch.

Maar naaien, daar ben ik dus nooit aan begonnen, dat wilde ik kennelijk niet. Misschien vond ik die lat te hoog liggen, werd ik bang van de naald die door hun vingers schoot? Had ik geen doel meer, geen idee wát ik dan zou willen naaien? Ik weet het niet.

Dus ik kán met de hand nog wel een knoop aanzetten of een insigne op een blouse naaien, maar echt netjes wordt het nooit en stevig al helemaal niet. Dus kocht ik een jaar of wat terug in de aanbieding een naaimachine. Want ik ging het leren. Ooit. Als ik tijd zou hebben. Als de jongste niet de hele dag voor mijn voeten zou kopen. Als ik een tafel vrij had om de boel op te zetten zonder elke keer weer in te hoeven klappen. En meer smoesjes.

Het ding heeft jaren op zolder in zijn doos staan wachten. De letters “3 jaar garantie” op de buitenkant lachten me altijd vrolijk uit als ik er langs liep.

Komt het goed tussen mij en mijn naaimachine?!

Maar dit weekend is het gebeurd. Ik heb de doos naar beneden gehaald. De naaimachine er uit gehaald. Helaas vergeten deze spannende unboxing te filmen. De gebruiksaanwijzing klaargelegd, ik kan er zó aan beginnen. Maar eerst een foto. Op advies van een van mijn lieve Instagram volgers heb ik me zelfs aangemeld bij een online naaicursus.

Naaimachine
Mijn naaimachientje. Helemaal maagdelijk nog.

Nu nog even moed verzamelen voor de volgende stap. Het daadwerkelijk openen van de gebruiksaanwijzing op papier of in de mail.

Ik heb wel een doel. Dochter heeft een schattig zomerjurkje gekocht waar ze perfect in zou passen als ze dikker zou zijn geweest of een flinke buste had gehad. “We kunnen het natuurlijk ook een stukje innemen”, verzon ik als oplossing om dat verdrietige gezichtje wat blijer te krijgen. Wie weet krijg ik het voor het hoogzomerweer is zelf voor elkaar…

13 reacties
  1. pieke zegt

    leuk! ik kreeg het helemaal niet van thuis mee maar naai sinds een aantal jaar met veel plezier. Youtube for the win!
    ik liep gisteren over het strand en was toch best trots dat twee van de drie door mijzelf genaaide jassen droegen, waaronder de puber

  2. Naomi zegt

    Respect hoor. Het lijkt me geweldig om mijn eigen kleding te kunnen maken (al was het alleen al omdat ik dan kan zorgen dat ‘t overal goed past), maar ik durf me er niet aan te wagen. Succes met de cursus. Binnenkort je eerste creatie online? 😉

  3. Sandra zegt

    Ik heb vroeger nog naailes gehad en naaide vooral voor de kinderen, maar inmiddels staat die naaimachine al jaren te verstoffen op zolder. Succes met de lessen, het is echt niet moeilijk en leuk om te doen!

  4. Mrs. T. zegt

    mijn moeder is naaister, dus ik bak er weinig van.

  5. Anne zegt

    Beetje gelijkaardig verhaal alhier, met grootmoeder en moeder en oudste zus die zowat alles konden. Ik kon wel borduren en haken en breien, maar naaien niet. De laatste jaren heb ik het mezelf aangeleerd.
    Nog een tip: begin met eenvoudige dingen. Het is ontmoedigend als je met te moeilijke naaiwerken begint. Dus echt doen, eerst dat speldenkussen en de kussenhoezen en de schort en zo. Het loont.
    (maar eerst die draad leren inrijgen zeker?)

    1. Saralien zegt

      Leuk! Wij lijken wel vaker op elkaar 🙂 Die draad, dát kan ik. Sinds moeder slecht ziet mag ik het doen. Hoewel ik ook niet meer zonder bril kan…

      1. Anne zegt

        Hehe, grappig 🙂
        Het is een pluspunt dat je dat al kan. Ik moest zelfs dát nog leren!
        Nog iets eenvoudig om te maken: de tote bag. Komt meteen ook handig van pas in de strijd tegen plastic zakjes. Dubbel zo leuk als je een zelfgemaakt exemplaar hebt (de voldoening!) in een stofje dat je erg leuk vindt.

        1. Saralien zegt

          Ja! Dat is een goed idee. Leuk! Dat wordt een eerste projectje.

  6. Rietepietz zegt

    Een dergelijk oudje heb ik nog op zolder staan, maar ik leerde naaien op de HHschool op een trapnaaimachine. Mijn ouders tikte ook een oude trapnaaimachine op de kop en ik heb heel veel kleding voor mezelf, en later voor de kinderen gemaakt. Helaas ben i het patroontekenen in de loop der jaren “vergeten. Jammer, want op mijn leeftijd hebben confectiematen vaak wat bijsturing nodig. Maar er staat nog steeds een elektrische naaimachine klaar om hier en daar iets in te korten enzo.
    Vrouwen als jouw moeder destijds naaiden vaak als bijverdienste. Eén van die dames maakten mijn trouwjapon, ik mis deze thuis naaisters nog steeds.

  7. Marlou zegt

    Het Saralien,

    wat een mooi verhaal…
    Jouw oma kon toveren!
    Helaas heb ik mijn oma nooit gekend, dus geen idee…
    En mijn moeder kon wel toveren, maar zeker niet op de naaimachine.
    En ik… ook niet! Ik heb ergens nog wel een naaimachine, maar die is voor naadjes of zo en soms zelfs dat niet eens…

    Ik hoop, dat het je lukt: het jurkje wat innemen. Het zou ook een soort van toveren zijn.
    Succes!
    Marlou

    .

    1. Saralien zegt

      Lief!

  8. Marlou zegt

    Hoi Saralien,

    ik dacht dat ik iets geplaatst had, maar het is verdwenen.
    Mooi stukje over je oma.
    En over je moeder…

    Groetjes van Marlou

    .

  9. Nicole Orriëns zegt

    Ik heb ook een naaimachine, maar ondanks twee jaar naailes kan ik er nog steeds weinig van. Best jammer, want het is superleuk om je eigen kleding te maken. Ik wens jou veel succes in ieder geval!

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!