Follow:

Maansverduistering – de rode bloedmaan

bloedmaan

Om half zes vandaag ging de wekker. Met een 9 jarige amateursterrenkundige in huis konden we natuurlijk niet anders. De totale maansverduistering van deze nacht, de laatste in de komende paar jaar, was iets wat hij súpergraag wilde zien. En in tegenstelling tot de vorige keer toen hier de weersomstandigheden niet zo gunstig waren, zou dat vanmorgen prima moeten lukken.

Een totale maansverduistering doet zich voor wanneer de maan door de kernschaduw van de aarde gaat. Tijdens een maansverduistering wordt de maan nooit helemaal donker. Een geringe hoeveelheid zonlicht bereikt door de aardatmosfeer nog de maan. Omdat dit licht terugkaatst naar de aarde is de maan tijdens een volledige verduistering toch zichtbaar vanaf de aarde. DoorRayleighverstrooiing in de aardatmosfeer krijgt dit licht een rode kleur. Datzelfde verschijnsel treedt op bij een zonsopgang of zonsondergang, waarbij de hemel een rode kleur krijgt. Door dat rode licht ziet de maan tijdens een maansverduistering er roodachtig uit: een bloedmaan.  (Wiki)

Het ventje lag al wakker toen ik zijn kamer binnenkwam, en ook de echtgenoot was inmiddels wakker geworden van mijn gerommel. Met zijn drietjes hebben we vanachter het raam gekeken naar de maan, die inderdaad nauwelijks licht gaf, op een kleine randje na nog. Een prachtig gezicht! Omdat het vrij donker was in de hemel waren de sterren er naast (Castor en Pollux) dus prima te zien. Ook aan de andere kant van de hemel, zuid-oost, zouden Venus en Jupiter goed zichtbaar moeten zijn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik van alle heldere sterren in de hemel niet precies wist naar welke ik moest wijzen.

Zoon zelf vond het wel best. Nadat hij een tijdje naar de man had gekeken kroop hij lekker in papa’s warme bed. Papa zelf deed nog een vrij vruchteloze poging met de échte fotocamera wat foto’s te maken. Maar toen alle knopjes juist waren ingesteld waren natuurlijk de batterijen leeg. Dit is wat ik met mijn mobiel heb gemaakt:

Maansverduistering eclips

Dan maar geen inzending voor de worldpressfoto dit jaar. Het internet staat straks vast vol met de mooiste foto’s van deze eclips. Maar die fotografen hebben natuurlijk niet wat ik heb, dit mooie sterretje:

De beide mannen liggen inmiddels heerlijk in mijn bed te slapen. Ik wacht hier nog een half uurtje tot de maan straks weer uit de schaduw van de aarde kruipt.

 

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook