Follow:

Mammabloggen twee punt nul

Ergens in het voorjaar van 2002 raakte ik zwanger. Heel erg gepland en gewenst. Al was ik best wel een beetje onzeker en gespannen over wat de toekomst zou brengen. Toen ik het heugelijke nieuws tegen mijn vriendin vertelde werd Mammalien geboren. Een aantal maanden later onze oudste zoon. Vanaf dat moment wist ik het zeker, ik wilde dit nóg een keer. En misschien nog wel twee keer. Hoezo, roze wolk? Een gouden randje zat er aan. Ondanks de ontstoken hechtingen, kraamtranen van vermoeidheid en spanningen en de dreiging van “Pappalien” naar baby toe dat hij de laatste zou zijn als hij niet zou stoppen met huilen (waarop ík natuurlijk weer begon…)

De blóg Mammalien kwam in de zwangerschapsverlofperiode van nummer twee, ergens in eind 2005. Daarna volgde nummer drie, voorjaar 2009. Voorjaar 2012 kregen we er nog een gezellige kattentweeling (broer en zus) bij. Maar dat hebben jullie daar natuurlijk allemaal al gelezen.

Inmiddels ben ik moeder van een negen-jarige en twee heuse pubers. Kinderen die niet echt graag meer door mama op de foto, laat staan op internet worden gezet. Niet gek, toch? Aan de andere kant word je bijna doodgegooid met “mamablogs” tegenwoordig. Voor het grootste deel geschreven door een hele nieuwe generatie. Waar ik prima mee kan opschieten, maar waar ik toch net misschien niet helemaal meer zo in thuis hoor. Zodat de naam van de blog voor nieuwe onwetende lezers wellicht wat verwarrend zou kunnen zijn.

De laatste tijd was de subtitel onder Mammalien dus ook “uit de luiers, op naar de overgang”. Bij de overgang van Blogger (lekker makkelijk) naar een eigen domeinnaam met bijbehorende hosting (lekker veel vrijheid) was het dus een goed moment om ook de naam om te gooien. Van Mammalien naar Saralien. Ik ben tenslotte als ik het goed uitgerekend heb bijna 50.

Maar ik ben en blijf mama, voor altijd.

Share on
Next Post

You may also like