Van Mammalien naar Saralien

Ergens in het voorjaar van 2002 raakte ik zwanger. Heel erg gepland en gewenst. Al was ik best wel een beetje onzeker en gespannen over wat de toekomst zou brengen. Toen ik het heugelijke nieuws tegen mijn vriendin vertelde werd Mammalien geboren. Een aantal maanden later onze oudste zoon. Vanaf dat moment wist ik het zeker, ik wilde dit nóg een keer. En misschien nog wel twee keer. Hoezo, roze wolk? Een gouden randje zat er aan. Ondanks de ontstoken hechtingen, kraamtranen van vermoeidheid. Pappalien merkte in de eerste paar dagen nog semi-grappig op dat dit ook direct de laatste baby van ons zou zijn als hij niet zou stoppen met huilen, waarop ík natuurlijk weer begon te brullen…

De blóg Mammalien kwam in de zwangerschapsverlofperiode van onze dochter, ergens in eind 2005. Heerlijk, vond ik het, om over het moederschap te schrijven, over mijn kinderen. In voorjaar 2009 kwam ons derde kind. Weer een zoon. In het voorjaar van 2012 kregen we er nog een gezellige kattentweeling (broer en zus) bij.

Inmiddels ben ik moeder van een negen-jarige en twee heuse pubers. Kinderen die niet echt graag meer door mama op de foto, laat staan op internet worden gezet. Niet gek, toch? Aan de andere kant word je bijna doodgegooid met “mamablogs” tegenwoordig. Voor mij tijd om eens na te denken over een volgende stap.

Van Mammalien naar Saralien. “uit de luiers, op naar de overgang”. Ik ben tenslotte als ik het goed uitgerekend heb bijna 50.

Maar ik ben en blijf mama, voor altijd.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!