Follow:

Spijbelen en zwijmelen

Film Bohemian Rapsody

Man en ik zijn Queen fans. Mooie muziek, goede herinneringen (ook met dank aan de oudere broers en zussen die die muziek thuis draaiden), en geef toe, Freddy Mercury was toch wel een persoonlijkheid maar vooral een muzikale held met een flinke stem. Kortom: ook wij móesten naar de film Bohemian Rapsody.

Oppas zoeken is een dingetje tegenwoordig. “Onze” oppas is klaar met studeren en heeft een baan waardoor ze niet heel vaak meer kan oppassen – bovendien zal de nood om die paar euro bij ons te verdienen ook niet meer zo hoog zijn nu ze een serieus salaris heeft. Aan de andere kant is onze oudste, zijn onze twee oudsten, op de leeftijd dat ze zelf al op zouden kunnen passen. Maar ja, hoe goed ze ook met zijn drietjes door één deur kunnen, soms neemt de 9-jarige dan net even wat meer aan van “vreemden” of volwassenen die zeggen dat hij naar bed moet of iets, dan van zijn boer en zus.

Dus bedacht ik de volgende truc: de film van 10 uur. Alle kinderen op school, man was vrij van werk, ik nam vrij van werk (dat is lekker als je zzp-er bent) en wij doken de bioscoop in. Een heel bizar gevoel, zo overdag. Lekker rustig, dat vooral. Geen popcorn, snoep of vreterij om je oren, geen last van geduw in je rug of snuivende medebezoekers. Maar het voelde toch een beetje als  spijbelen.

Lege bioscoop

 

De film zelf was schitterend. Het verhaal bekend, de muziek ook. Veel documentaires gezien. Maar wat was dit mooi gemaakt, de hele sfeer, ook mijn man werd en helemaal waterig van in zijn ogen.

Een heerlijk uitje dus, zo op een zonnige winterdag in november. Na de koffie in de bioscoop hebben we achteraf nog lekker ergens gelunched. En toen moesten we weer naar huis. Wat voelde als het einde van de dag was eigenlijk nog maar halverwege, er kwamen kinderen uit school en er moesten nog allemaal klusjes gedaan. En op youtube nog even de echte Freddy bekeken en geluisterd.

Share on
Previous Post Next Post

You may also like