Follow:

Uitstelgedrag – hoe druk je er mee kunt zijn

Kalender agenda uitstellen

Herkenbaar, of niet? Ik zou hier verhalen kunnen gaan vertellen over de puber in huis en zijn schoolwerk. Maar dat doe ik niet, ik houd het even bij mezelf. Dat schoolwerk, dat deed ik wel. Het leuke, of niet onaangename werk netjes op een tijdstip dat het mij uitkwam. Het vervelend werk stelde ik wel uit, maar ik wist over het algemeen toch wel in te schatten wanneer ik écht niet langer kon wachten er aan te beginnen. 

Het probleem zit hem bij maak vaak in het beginnen aan een klus die ik eigenlijk niet zo zie zitten maar waarvan ik weet dat ik hem moet (wil) doen. Als ik eenmaal bezig ben ga ik over het algemeen gestaag door tot het afgeraffeld is en ik ze eronder heb gekregen: die ellendige belastingcijfers, die crosstrainer, die bug in de software of de worsteling met Instagram.

Ook lastig: goede ideeën die ik heb ook echt uitvoeren, omdat ze nog niet zo heel concreet zijn, er geen deadline is. Grote projecten, of juist een hele stapel met kleine losse flodders die ik “nog eens wil doen” maar waar verder geen prioriteit aan zit en er altijd zoveel andere dingen te doen zijn. De stapel met “todo-lijstjes” op mijn bureau blijft groeien. Tot ik een op goede dag een grote schoonmaakbeurt doe, de helft al per ongeluk een keer gedaan is en de andere helft niet meer zo nuttig lijkt.

Wat zegt de psychologie over uitstelgedrag

Uitstelgedrag: het niet doen van taken waarvan je weet dat je ze eigenlijk wel zou moeten doen. Dit niet doen werkt stressverhogend waardoor je helemaal niet meer de moed of fut kunt opbrengen er toch aan te beginnen. En voor je het weet zit je in een vicieuze cirkel.

Op deze site vond ik een interessant artikel met soorten uitstelgedrag (en oorzaken, valkuilen, positieve punten en mogelijke oplossingen)

Uitstellers kunnen op basis van de functie en de oorzaak van hun uitstelgedrag ingedeeld worden in de volgende
types:

Angst om beoordeeld te worden:
1 De Perfectionist
2 De Overwerker

B Gebrek aan zelfdiscipline en daadkracht:
3 De Dromer

C De strijd om de macht: de uitsteller in gevecht
4 De Uitdager
5 De Adrenalinezoeker

D Scheidingsangst:
6 De Piekeraar

De belasting invullen – of toch eerst even de wastafelkraan poetsen?

Vandaag was het weer tijd voor een klus die het beste uitstelgedrag in mij naar boven brengt: de belastingaangifte. Wat heb ik dáár een hekel aan. Terwijl ik ook wel eens geld terug krijg. Maar het is vooral saai werk (hé die zelfdiscipline, geen zin in minder leuke klusjes!) Daarbij ben ik ook wel een dromer en een piekeraar. Ik ben in belastingzaken en hypotheekdingen en verzekeringsberekeningen niet zo’n held. Ik kan uitstekend met cijfertjes en rekenen en zo, maar ben altijd bang iets verkeerd te doen, want het is niet echt mijn wereld, en verdwaal nog wel eens in de terminologie. Niet dat ik de boel bewust probeer te flessen, of een puinhoop van de administratie maak, maar ik ben nog wel eens onzeker over mijn kwaliteiten als boekhouder en kenner van de fiscale regels. En wat als er straks een enorme naheffing komt? Of juist nooit blijkt dat ik allemaal aftrekposten over het hoofd heb gezien? De inkomensbelasting wordt me dan ook te gek, dat doet mijn echtgenoot. Al moet ik dan nog steeds mijn eigen administratie nakijken en vreselijk zoeken en nadenken…

Dus naarmate de deadline voor die aangifte dichterbij komt begin ik driftig in mijn agenda te noteren dat ik het ga doen, en wanneer. Die datum verschuift nog wel eens, tot meestal één of twee dagen vóór de deadline het me echt te benauwd te worden. Dan weet ik, het gaat ervan komen, vandaag. Zeg alle afspraken af, plan geen ander werk in tot het klaar is.

Maar, op weg naar mijn computer stuit ik op de wasmachine. De wastafelkraan, jeetje, daar zitten veel vlekken op! Dat zie ik nu pas…. even poetsen. En de kamers van de jongens, misschien even een dekbed verschonen? Ik heb zelfs de vogelvoedersilo’s in de tuin bij staan vullen. Alles om maar niet naar boven te hoeven en te beginnen…

En dan, toch maar beginnen

Als mijn smoezen op zijn, ik echt geen zin meer heb in huishoudelijk werk en ik gevaarlijk dicht in de buurt van de pc ben beland ga ik toch maar tot het echte werk over. Ik voorkom afleiding: zet alle andere programma’s uit, geen muziek aan, telefoon op zacht. Geen koffie of fruit erbij, alleen de hoogstnodige mappen, digitaal en papier voor mijn neus.

Na een half uurtje blijkt het gelukt. Fluitje van een cent, natuurlijk weer. Als je eenmaal klaar bent met zo’n klus waar je al weken tegen opziet, geeft dat ook wel weer veel voldoening en opluchting.

Om weer tot rust te komen na al die uitstelstress heb ik verder vandaag maar niet zoveel meer gedaan. Zodat een half uurtje aangifte doen toch een hele werkdag in beslag neemt.

Het huis is er wel weer een stuk schoner van geworden.

Stel jij uit? En wat doe je dan?

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook