Vierendelen. Of meer.

“Is er vandaag dan niemand thuis?”, vraagt de zieke dochter met een zielig stemmetje. Sorry schat, vandaag en morgen niemand. Woensdag is papa er. “Wanneer komen jullie me van de NSO halen”, wil haar broertje weten. Omdat ik vanochtend later ben begonnen in verband met dat huisartsenbezoekje van dochter en papa een teambuilding-dag op zijn werk heeft wordt het waarschijnlijk erg laat. We spreken af dat hij alleen naar huis mag fietsen zodra ik zeker weet dat de oudste thuis is om hem op te vangen.

Ik was dus laat thuis, en dat in combinatie met flink benauwd warm weer én een man die ergens op een terras in de zon nog wat zat te pimpelen teambuilden, maakte dat de laatste zin om te koken spontaan verdween. Het werden alwéér broodjes uit de oven met wat diepvriesvlees met wat fruit en een vitaminepil toe. Toen alles weer was opgeruimd ging de telefoon. “Ik spreek je zo weinig tegenwoordig”, verzucht mijn moeder… Terwijl ze haar verhaal doet druipt de jongste alvast zelf af naar bed, met de mededeling dat ik dan stráks maar een verhaaltje moet komen vertellen…

Het is leuk hoor, werken buiten de deur, ben echt wel weer lekker op dreef als ik daar zit. Maar daarbuiten heb ik voortdurend het idee dat ik overal steken laat vallen en niet toe kom aan het gewone leven. Wanneer moet ik in vrédesnaam al die wassen draaien en drogen, kleine boodschapjes doen en er voor kinderen en ouders zijn. Laat staan dat ik tijd heb voor de rest van het huishouden en het sociale leven. De man zie ik gelukkig ‘s avonds in bed nog.

“Wanneer kun je een extra dag gaan werken?”, verzoekt de werkgever met enige nadruk in een mailtje. Ik wacht even tot ik weet hoe ik mezelf moeiteloos in vieren kan delen. Of meer.

12 reacties
  1. Bertie zegt

    Pfff… maar het komt allemaal goed hoor!

  2. Nicky zegt

    Jezelf klonen lijkt me een betere oplossing. Oeh! Dat zou ik zó graag willen! Dan was ik mijn eigen hulp in de huishouding en kok. Ook bij mijn moeder thuis want dan zouden we minimaal met z’n drieën zijn. Inderdaad; wacht maar even met die dag extra.

  3. Naomi zegt

    Dat klinkt best hectisch allemaal. En als je kind dan ziek thuis zit, wil je daar natuurlijk eigenlijk ook zijn. Succes met het vinden van de balans.

  4. Nicolet zegt

    Het is soms ook gewoon echt niet leuk de combinatie van alles. Maar toch, ik zou het werk niet willen missen en neem de hectiek op de koop toe die er soms is. Gelukkig ook wel periodes waarin het rustiger is en ik meer ademruimte ervaar. Succes met je zieke en alle ballen.

  5. Anne J. zegt

    Een werkster inhuren voor het schoonmaakwerk en de was? Oppas aan huis regelen die ook kan koken? Kinderen ieder 1 dag laten koken (de oudste 2), met behulp van die maaltijdpakketten? Leren ze ook veel van. Ik roep maar wat.
    Zelf heb ik nogal veel huishoudelijke hulp (maak dus nooit schoon, doe alleen de was, maar het opvouwen, opruimen en strijken doen de hulpen, net zoals het verschonen van de bedden (heerlijk is dat)), man doet 1x per week de grote boodschappen en ik haal tussendoor nog wat kleine dingen in mijn lunchpauze (ik heb wel geluk met 3 supermarkten op loopafstand en een slager, visboer en bakker, ook leuk voor het dagelijkse ommetje tijdens de lunch). Man kookt ook, kinderen nog niet maar daar moet wel wat aan gedaan worden, zodat ze ook kunnen koken als ze uit huis gaan. Succes ermee, en niet alles hoeft perfect te gaan.

  6. Rietepietz zegt

    Klinkt hectisch maar het zal gewoon even moeten wennen, je gaat vast wel oplossingen vinden want mijn ervaring was dat, naar mate ik het drukker had, ik ook meer kón en moeiteloos alles aan elkaar kon breien als dat nodig was.

  7. Ilona zegt

    Met die ene dag extra zou ik nog maar even wachten…want daarna is het moeilijk om weer terug te gaan. Ze zijn dus blij met je anders zouden ze dat niet vragen. Het is bijna grote vakantie dus schakel de kinderen wat meer in en zo langzamerhand zal alles wel wennen. Je gezinsleden moeten natuurlijk ook een extra bijdrage leveren maar ze waren natuurlijk gewend dat jij alles deed. Uiteindelijk went alles. Sterkte! Ik doe sinds kort de was de deur uit via Dobbi natuurlijk kost het wat maar het geeft zoveel rust. Verder zijn de maaltijdboxen van de AH ook prettig en handig.

  8. Mrs. T. zegt

    Ik vraag me vooral af of jouw man ook het idee heeft dat ie steken laat vallen. 😉

    Relax!!!

  9. Wieneke zegt

    Vierendelen….. dat deden ze vroeger toch als je NIET je best had gedaan? 🙂

  10. nicole zegt

    Ik vind dit interessant om te lezen. Dat spanningsveld dat je beschrijft lijkt me best lastig. En is het dan een kwestie van kiezen op elkaar en dingen anders organiseren? Of is dat spanningsveld juist een teken dat je soms andere keuzes mag maken?

  11. nicole zegt

    Dit lijkt me geen prettig gevoel Saralien. Ik moet dan altijd denken aan het gezegde dat je niet alles kunt. Of in ieder geval niet allemaal tegelijk. Voor mij zou dat prijskaartje te hoog zijn.

  12. Villasappho zegt

    Die druk van alle kanten! Ik vind het een naar idee dat we in een land leven waar we zoveel willen dat dingen die ook belangrijk zijn, op de laatste plaats komen. Sorry dit is iet naar jou bedoeld maar meer in het algemeen. Vanmorgen viel me op hoeveel auto’s er in de straat stonden. Het is schipperen mijn vaders moesten ook gewoon werken, hadden geen tijd voor schoolreisjes en luizen. Toen werden ze daar op aangekeken maar nu is het normaal. Iedereen moet gewoon wennen aan wat er nu speelt. Denk vooral ook aan jezelf.

Geef een antwoord

Je emailadres wordt niet getoond op de site

Dank je wel!