Follow:

Waar je niet op zit te wachten bij een kinderverjaardag

Wij hebben afgelopen week weer een jarige kind gehad, en zowel kinderfeestje als het feest voor de familie verliepen prima. Hoewel de jongste het nog steeds wel erg spannend vind en niet helemaal zichzelf is, weten zowel wij als de kinderen nu wel zo ongeveer hoe het moet. Er zijn weinig verrassingen meer. Ik kan me echter nog wel wat feestje herinneren waar flink wat meer stress bij kwam kijken. Voor ouders, jarige kind of zelfs bezoek. Een lijstje:

Waar zit je niet op zit te wachten bij een kinderverjaardag!

    • Een feest dat niet bij je kind past.
      • Voor je baby een heel groot feest geven. Ik weet nog, de allereerste verjaardag van mijn allereerste baby. Enthousiast hadden we veel officiële uitnodigingen gestuurd, allerlei volwassen mensen die we niet vaak zagen kwamen langs, ze verwachtten allemaal een of ander Groot Feest. Mijn baby snapte er niks van. Hij kon net een beetje lopen en vond het maar irritant dat er overal benen in de weg stonden en iedereen zich met hem bemoeide. De enige twee mensen die hij, volop in de eenkennigheidsfase, écht leuk vond hadden geen tijd voor hem, die waren druk met hapjes en praatjes maken.
      • Te veel drukte voor de peuter. Eigenlijk ook hier: peuter was er nog te klein voor. Zijn hersentjes draaiden overuren maar begrepen niet wat er van hem verwacht werd. Hij werd enorm nerveus van die groep volwassenen die hem aan zaten te staren en in koor gingen zingen, kon de kaarsjes niet uitblazen en begreep niets van de aanmoedigingen en grapjes. Was blij toen iedereen weer weg was.
      • Te hoog gespannen verwachtingen. Jaren later, het kind wist inmiddels: verjaardagen zijn echt leuk! Een enorme spanning werd opgebouwd, vanaf 7 uur ‘s ochtends maakte ze zich druk. Kleine controlfreak en perfectionist. Alles stond klaar voor “Het Bezoek” dat om 14 uur kon komen. Voor die tijd hadden we al regelmatig spontane buikkrampen van de stress, maar die verdwenen weer toen het 14 uur was. Ze ging klaar zitten en wachten. Helaas, om 14.15 was er nog niemand, om 14.30 nog steeds niet. Uiteindelijk kwam oma natuurlijk, zoals afgesproken, maar heel veel andere gasten waren erg laat of bleken dat jaar andere bezigheden te hebben. Dat stille verdrietige koppie van mijn kind dat steeds witter werd, dat vergeet ik niet gauw.
    • Een niet goed georganiseerd en voorbereid kinderfeestje kan een hoop stress opleveren voor de ouders! Je hebt héle leuke spelletjes bedacht, maar na een half uurtje is alles op en zit jij nog drie uur met een stapel uitgelaten kids opgescheept, zonder plan om ze bezig te houden. Drie vijfjarigen staan op je nieuwe bank te springen en de vierde hangt in de gordijnen. Je eigen kind probeert jou nog wat te helpen door te zeggen dat dat eigenlijk niet mag, maar daar luistert niemand naar. Ik als controlfreak ga geen kinderfeestje meer aan als ik niet zeker weet dat ze genoeg te doen hebben en/of zichzelf kunnen vermaken.
    • Er is vaak ook wel één van de gastjes op een kinderfeestje dat Het Niet Leuk Meer Vindt en dat mokkend bij jou komt melden. Ze durven niet op dat uitdagende klimparcours dat voor ze is uitgezet, ze lusten geen pannenkoeken en je hebt niets anders in huis, of kunnen het niet goed vinden met de andere gastjes (vooral meisjes hebben daar nog wel eens last van). Inmiddels zijn we wel redelijk goed geworden in afleidingstechnieken en kunnen de kinderen ook steeds beter de boel zelf oplossen naarmate ze ouder worden.
    • Met dank aan de ouders: kinderen die niet op tijd of zonder waarschuwing vooraf helemaal niet op komen dagen op het kinderfeestje. Je hebt een strakke planning, maar Pietje heeft zich nog niet gemeld. Een telefoontje naar Pietjes moeder leert dat ze het vergeten zijn, of dat Pietje bij haar ex in Groningen zit, of dat ze onderweg zijn en er hooguit nog een uurtje over doen…
    • Er staat een van niks wetend en vooral niet uitgenodigd klasgenootje aan de voordeur te bellen: of de jarige komt buitenspelen? “O, is er een feestje…?”
    • Kotsende kinderen. Ik weet het, dat is vaak een kwestie van niet teveel snoep en priklimonade geven, maar soms neemt er een zelf een virusje mee. Onsmakelijk.
    • Kinderhaters en zuurpruimen op het Grote Mensen familiefeest. Er kan onbedoeld wat worden geknoeid, veel worden gepraat over of met de kinderen, en het geluidsniveau is misschien zo nu en dan wat hoger. Heb je éigenlijk geen zin in een verjaardagsfeestje, heb je geen feeling voor het kind of kinderen in het algemeen, blijf lekker thuis in plaats van de sfeer te verzieken op het feest.
    • Ook heel irritant: andere volwassenen, meestal (nog) kinderloos of met reeds uitgevlogen kinderen, die zich – middenin het feestgedruis – bemoeien met je opvoeding. Loslaten moet je. Of er boven zitten en controleren. Of wat dan ook dat je op dat moment even niet doet.
    • Beetje dezelfde categorie: mensen die je kind de les gaan lezen vanwege tegenvallend gedrag. Niet elk kind is hetzelfde, en nee, die van mij vinden het doodeng om handjes te geven en onbekende volwassen in de ogen te kijken. Uit pure angst kunnen ze dan soms heel anders overkomen dan ze eigenlijk zijn.  (Ter mijner verdediging: vooraf leg ik het ze uit, tijdens probeer ik te sturen, achteraf praten we erover. Maar hoe goed ze dit in theorie ook snappen, op het moment suprème konden ze niet anders dan wegduiken en durfden ze niets te zeggen. Zéker niet tegenover vreemde strenge volwassenen die daar dan ter plekke een machtsstrijd over willen aangaan. Garantie voor nog meer stress en dus geen succes.) Overigens ligt het ook aan sociale vaardigheden van de tegenpartij zelf. Mensen die aanvoelen wat een kind wel en niet kan op dat moment gaan er normaal mee om en dat trekt het kind uiteindelijk vanzelf naar ze toe.
    • Eigenlijk voor elk feestje een domper: je hebt te weinig boodschappen (bier, taart, hapjes, koffiemelk) in huis én de winkels zijn gesloten.
    • Regen. Geldt voor alle verjaardagen natuurlijk, maar zeker bij een kinderverjaardag is het fijn om buiten te kunnen zitten.
    • Zorgen om een ander. In de categorie waar gebeurd: mijn hoogbejaarde vader ging wat eerder weg, op de scootmobiel. Moeder volgde later op eigen gelegenheid. Terwijl wij nog aan de borrel zaten ging de telefoon: opa was kwijt. Iedereen in paniek en meerdere brussen gingen zoeken. Het bleek dat de arme man nog een ommetje had willen maken maar de weg een beetje verkeerd had ingeschat. Een mobiele telefoon had hij wel, maar het gebruik ervan is nogal lastig en de ringtoon niet hoorbaar. Gelukkig is het toch vanzelf goedgekomen en dook hij weer thuis op, zich van geen kwaad bewust.
    • De afterparty. De dag ná het feestje ontdekken dat niet alleen je kind maar ook jij onder de luizen zit. Dan mag je al het bezoek nog even na gaan bellen met dit heugelijke nieuws…

Hoe beleef jij kinderverjaardagen?

Share on
Previous Post Next Post

Lees ook